Börekte Yaparım Kariyer de :)

Son günlerde gündemimiz baya yoğun yine... İki önemli konumuz var birincisi börek yapmayı biliyor muyuz? İkincisi Sayın Demet Akalın kızını neden okula göndermemeyi düşünüyor?

Yıllarca çocukta yaparım kariyer de dedik durduk. Neden çünkü okumaya başlayan kadınlarımız, ekonomik özgürlüklerini ellerine aldıkların da eşlerinin egemen olduğu yaşam tarzından uzaklaşıyor, evlilikler çabuk tükeniyor, tahammüller azalıyor... Kadınların başarıları neden hep böyle değerlendirilir de erkekler para kazandıkça ne gibi evrimler geçirdiği hiç tartışılmaz anlamam. Neyse cinsiyetçilik değil değil mi mevzu aman olmasın... Zaten çok paraların da okumuş kültürlü, kendini geliştirmiş insanlar da olmadığı piyasalara baktığımızda ortada. Peki, nedir bu eğitimin önüne geçilmeye çalışıma çabası? Bizler bir kaç işi bir arada yapamıyor muyuz acaba? Okuyarak çok para kazanılmaz, evlenip çocuk yapıldığında iyi bir kariyerin olmaz, evlendiğinde eğitim hayatın biter, her ne yapacaksan evlenmeden önce yap yüksek lisansıda yap evlenince yapamazsın vs. Olur gayette olur korkmayın... Sen eğer gitmen gereken yola, gitmen gereken kişi ile çıktıysan eğer her şey olur... Okulda olur, iş de olur, eğitim de olur, börekte olur. Veya börek olmasa da olur... Aç kalmayın yeter :) Müslüman kadınlarımız yeter ki eğitilsin (bu eğitilsin de her neyse artık kendilerini geliştirsinler okusunlar öğrensinler öğrenmeyi öğrensinler denilmek isteniyor burada yanlış olmasın :)), ekonomik özgürlüğü olsun, muhtaç olmasın, gerici olmasın her şey olur.

Demet Akalın yaptığı açıklamada, çocuk sahibi olunduğunda insanın farklı bir boyuta geçtiğini bu sebepten dolayı çocuğunu okula göndermeyi düşünmediğini, evde eğitim aldırmayı düşündüğünü söylemiş... Bildiğim kadarıyla zor çocuk sahibi olmuş ve kızında da bir takım sağlık sorunları çıkmıştı. Çocuk sahibi olmak, öncelikle gerçekten çok fazla fedakârlık ve kendinizden önce düşündüğünüz biri demek... Gözün gibi bakıyor, belki gözünden sakınıyorsun çocuğunu da ama hangi anne ister çocuğuna zarar gelsin? Seninki "çocukta" bizler neydik acaba geldik bu günlere bu yaşlara düşe kalka :) Şakası bir yana bu işin tamamen psikolojik olduğunu düşünüyorum. Yoksa "çocuk" adı üstünde "çocuktur". Ve bana bir annenin çocuğuna yapabileceği en büyük kötülükmüş gibi geliyor çocuğun arkadaşlarıyla koşup oynama, teneffüse çıkma, düşme kalkma hakkını elinden alması... Çocuklar düşe kalka büyür lafına çok katılıyorum... Çocuğunu sürekli koruyan, onu bir fanus içinde yaşatmaya çalışan aileler bir süre sonra kendi kararlarını veremeyen, herkesin kendi yetiştiği şartlarda yaşadığını düşünen, ülkede yaşananların, diğer çocukların hayatlarını anlamayan bir birey yetiştirmiş olurlar. Her şeyi tabi ki gösterip eğitimini verebilirsiniz hatta belki gerçekten çok başarılı olur... Ama çocuk yaşıtları bir yere gidip gelirken, televizyonda etrafında gördüğü öğrenciliği yaşamadan nasıl yetişir bilemedim... Tamda 7'li yaşlarda başlar ekip ruhu plan yapma yetisi ve daha birçoğu... Şunu bilir şunu söylerim öğrencilik en güzelidir. Hele de ilköğretimler çıkarsızdır arkadaşlıklar, paylaşımlar, yerden yüksek oynamak güzeldir mesela tabletten, lastik atlamak faydalıdır internetten, bırakın düşsün çocuğunuz dizi acısın yoksa hayat ilerde başka şekillerde acıtır insanı ama telafisi olmaz ne yazık ki... Benim naçizane düşüncem bu yöndedir.